Danıştay’a, şort, atlet ve ponponlardan oluşan ilk koliyi, Bursa Genç Siviller bugün  Heykel PTT’den gönderdi.***

BASIN AÇIKLAMASI

Milli Eğitim Bakanlığı 11 Ocak 2012 tarihinde, 19 Mayıs Atatürk’ü Anma Gençlik ve Spor Bayramı’nın stadyumlardan kurtarılıp okullarda kutlanmasına yönelik bir genelge yayınlamıştı…

Danıştay, Milli Eğitim Bakanlığı’nın Ankara dışındaki illerde 19 Mayıs kutlamalarının yalnızca okullar ve öğrenciler arasında kutlanmasına ilişkin genelgesi hakkında yürütmeyi durdurma kararı aldı. Hem de bu kararını bugüne kadar parti kapattıran, darbe yaptıran, üstünlüğü kendinden menkul hukuk kurallarına dayandırdı.

Bu durumu hukuki terimlerle açıklamak yerine, Danıştay’ın yaptığını, ”Biz oturduk düşündük gençlerin yine kuleler yaparak bayram kutlamasına karar verdik” şeklinde özetleyebiliriz. Ya da Danıştay’ın; “Gençler bu bayrama sevindiklerini söylüyorlar… Yok ya; nereden bilelim sevindiklerini… statlarda takla atsınlar da görelim” diye veya; “kızların statta ponpon sallamadığı bayram mı olurmuş” şeklinde yorumlamış olduğunu görüyoruz.

Bizim genç siviller olarak, 2003 yılında, mecliste okuduğumuz 19 Mayısları stadyumlardan kurtaralım bildirisi, bundan 9 sene sonra hayata geçiyor derken Danıştay 19 Mayısların, taşıdığı anlamdan çok uzak bir karar aldı. Bu kararla gençliğe heyecan vermeyen, aksine zaman ve enerji israfına yol açan, gençlerin dilinden çok uzak, rahatsızlık verici 19 Mayıs kutlamaları devam edecek. Danıştay böylelikle 19 mayıs kutlamalarının gençlik bayramına yakışır şekilde, içeriğini gençlerin belirleyeceği eğlencelerle, yarışmalarla kutlamak varken, 1930′ların faşist İtalyasından öğrendiğimiz, artık Kuzey Kore’den başka dünyanın hiç bir ülkesinde uygulanmayan militarist törenleri bu ülkenin gençlerine layık gördüğünü göstermiş oldu.

Gençlerin kendi bayramlarının öznesi olmasını değil, insan anatomisine zararlı kuleler yaptırmayı, rap-rap uygun adım yürütmeyi, ellerinde renkli kartonlarla hamaset dolu koreografilerin oluşmasında birer önemsiz nesne olmalarını uygun görmüştür.

Biz 2003 yılında dile getirdiğimiz talebi yineliyoruz. 19 Mayıs’ların bireyin önemli olmadığı, kitlelerin bir düdüklü hareket edip bir düdükle durduğu militarist toplumların kutsal ayini bu törenlerden kurtarılmasını istiyoruz.

Danıştay eğer verdiği bu ilkel kararı yerinde buluyorsa, onları diledikleri gibi bir 19 Mayıs kutlaması için stat gösterilerinde kullanılmak üzere şort-spor atlet ve ponpon yolluyoruz. Gösterecekleri performansı merakla bekliyoruz… Gösteri sırası Danıştay’da…

]]> http://gencsiviller.net/2012/04/30/2206/feed/ 0 http://gencsiviller.net/2012/04/29/danistaya-atlet-ve-sort-gonderiyoruz/ http://gencsiviller.net/2012/04/29/danistaya-atlet-ve-sort-gonderiyoruz/#comments Sun, 29 Apr 2012 07:18:05 +0000 Genç Siviller http://gencsiviller.net/?p=2202 19 Mayıs Stadyum törenlerini üst hukuk normaları belirler diyen Danıştay’a TÜRKİYE’NİN HER YERİNDEN atlet, şort ve ponponlarımızı gönderiyor, 19 Mayıs’ta tören kıyafetleriyle stadyuma bekliyoruz.

En başta Hocalı’da katledilenlere çok büyük haksızlık yaptınız.

Yetmedi, iyi bir adamı kalleşçe arkasından vuran sümüklü bir tetikçiyle ve dolayısıyla o tetiği çektiren, sizlere de çok büyük kötülükleri olmuş o karanlık ellerle ‘çak, çak’ yaptınız.

Yine kitabınızdan şaştınız.

Oysa bu yazının başlıkla tek ilgisi, Uludere ziyaretimin Mevlit Kandiline denk gelmiş olmasıydı. Dini hassasiyetlerin çok önemli olduğu bölgede, acıların paylaşılması için belki de bundan uygun bir gün daha olamazdı. Dindar arkadaşlarımın ‘büyük sevaba gireceksin, senin yerinde olmak isterdim’ sözleri bu nedenle halen aklımda. Kandil gününe denk gelmesi nedeniyle kandil simitlerimizle birlikte katliamda hayatını kaybeden ailelerin kapılarını çaldığımda bir misafiri daha yanlarında görmenin memnuniyetini vardı yüzlerinde. Olayın ardından Kandil gününe kadar uzunca bir süre geçmesine rağmen taziye ziyaretleri halen yoğun olarak devam etmekte. Gelen misafirlerin çokluğu aileleri hiç rahatsız etmiyor, aksine ilgiden memnunlar. İnsanların samimiyeti ve acıların paylaşılmak istenmesi, acıların azalmasına ve kısa süreliğine de olsa acıların unutulmasına neden oluyor. Haberlerde izlediğimiz ilk günkü gergin ortam ise yerini derin bir sessizliğe bırakmış. Herkesin aklında ise aynı soru var: ‘Peki bundan sonra ne olacak?’

Ailelerin tek isteği bu katliamda kimin parmağı varsa ortaya çıkarılıp cezalandırılması. Tazminat değil, failler bulunsun istiyorlar. Katliamda kardeşini ve 3 amcaoğlunu kaybeden Veli Encü’ye göre katliamda bütün sorumluluk devlette. Bu katliamı devlet değil de 1-2 kişi yapmış olsa bugüne kadar cezaları verilirdi diye düşünüyor. Ailelerde ise genel olarak olayın tazminat ve medyanın desteği ile örtülmeye çalışıldığı düşüncesi hakim. Bombalamadan sonra yapılan ‘terörist sanmıştık’ açıklamasıyla toplumun kandırıldığına inanıyorlar. Olay anında askerlerin aydınlatma fişeğini attıktan sonra grubun terörist değil, mazota gidenler olduğunu anladıklarını bu rağmen bombaladıkları ise bir başka iddia. Ayrıca lise son sınıf öğrencisi kardeşini kaybeden Vahit Encü, jetler 2. bombalamayı yapmadan 40- 50 dakikalık süre boyunca yetkili kim varsa herkesi aradıklarını ama kimsenin telefonlara cevap vermediğini söylüyor. Bombalama bittikten sonra ise olay yerine gittiklerinde yanmış, erimiş cesetlerle karşılaşıyorlar.

“Cesetlere elleyemiyorduk, sanki kimyasal madde vardı ve korkuyorduk bize de bulaşır diye. Çok yakın akrabalarımız olmazsa hayatta dokunamazdık. Hayvan leşleri ve akrabalarımızın cesetleri birbirine karışmıştı, çoğu tabutun içi neredeyse boştu. Kardeşim Cemal bombalamadan sonra iki buçuk üç saat yaralı dayanabildi ama tüm aramalarımıza rağmen hiçbir yardımın gelmemesi yüzünden donarak öldü. ‘Biz size yardım edemeyiz’ dediler. Bu şekilde 10 yaralı vardı ve bir çoğu donarak öldü. Sonra da bazı cesetleri poşetlere koyup, bazılarını da battaniyeye sarıp katırlara yükleyerek getirdik. Odun gibi üst üste koyup traktörlere yükledik”.

Bu sözler bir PKK ’linin ifade tutanağından değil. Belki kardeşi öldürülmemiş olsa hiç konuşmayacak kadar bu kavgadan uzak duran üniversite öğrencisi bir ağabeye ait. Vahit Encü, lise son sınıf öğrencisi kardeşi Cemal’in donarak ölümünü gözleri dolarak anlatmıştı. Vahit, “kaçakçılar eroin kaçırır, pis işler yapar, biz mazot getirip satıyoruz ekmeğimizi kazanıyoruz.” derken sonuna kadar haklı. Devlet terminolojisiyle söylemek gerekirse hepsi “kaçakçı” bir aileden geliyor. Fakat bu aileler Kaçakçı denilmesini istemiyorlar. Çünkü yaptıklarının kaçakçılık olamayacağını zorunlu ihtiyaçlarını karşılamak için para kazandıklarını anlatıyorlar.

Aileler kendilerini tanıtırken Şehit babası ve Şehit annesi gibi şehitlik vurgusunu özellikle yapıyorlar. Şehit babası diyerek kendini tanıtan Halil Encü, olayı anlatırken toplumun, medyanın ve hükümetin tavrından yakınıyor. Olay olduğu günden beri kendileriyle en çok ilgilenen partiyi tahmin edebiliyorum. Ancak diğerlerinin tutumunu merak ettiğim için yine de sordum. İlk olarak olaydan sonra aşırı politize olmuş ailenin gençlerinin ‘bizim parti’ dedikleri BDP, sonra ise CHP yanıtı alıyorum. Ak Parti’nin ise kendileriyle neredeyse hiç ilgilenmediğini düşünüyorlar. Başbakan’ın bakanlarını yolladığını ancak bakanların köye ve ölen çocukların ailelerinden hiçbirinin evine uğramadığını, sadece karakolda, medyaya göstermelik bir senaryoyla ölenler ile hiç alakası olmayan bir ağayı telefonla aradığını anlatıyorlar.

Aileler en büyük hayal kırıklığını bu ilgi bittiğinde, herkes bu olayı unuttuğunda yaşayacaklar. Yıllar geçtikçe belki de bu hayal kırıklıkları artacak. Özellikle failler bulunamazsa aileler ikinci kez yıkılacak. Her gün ağabeylerinin mezarı başına gidip yas tutan çocuklar ağabeylerinin yaşına geldiğinde bunun hesabını sormak isteyecekler. Aileler her ne kadar devlete küsseler de halen faillerin bulunabileceği umudunu taşıyorlar. Kürt meselesinde bugüne kadar en cesur adımları atmış iktidar, samimi bir özür ve insani bir refleksle acıları tamir etmeli. İktidar bu katliamla itildiği çukura çok kötü bir kriz yönetimiyle kendini gömdü. Uludere üzerinden siyasi manevra yapmayı bütün partiler bırakmalı. PKK sivilleri öldürdüğünde konuşulan meşruiyet söylemleriyle, devlet vatandaşını öldürdüğünde konuşulan meşruiyet söylemleri arasında bir fark görmediğimiz gün yeni Uludereler yaşanmaz. Her katliamda olduğu gibi yine en masum olan, kavgadan habersiz ve sadeceöldürülen evlatları için üzülen anneler ise artık kandil günlerinde evlatlarının ruhuna göz yaşı dökmek zorunda bırakılmaz..

Melih Burak Yıldız

23 Ocak 2007′de Agos Önünden Yenikapı’ya yürümüştük.

Her 19 Ocak’ta Agos’ta, her doğum gününde Harbiye’de, her mahkeme gününde Beşiktaş’ta olmaya gayret ettik.

Bu 19 Ocak’ta saat 13.00′te  mutlaka Taksim’de olalım.

GENÇ SİVİLLER

Kürt sorununun çözümünde büyük bir risk alarak çıktığınız yolda Türkiye’ye büyük bir mesafe aldırdınız.

“Analar ağlamasın”, “Kürt sorunu bizim sorunumuz, bu sorunu biz çözeceğiz” dediniz.

Tüm dünya susarken Hüsnü Mübarek  ve Beşşar Esed gibi diktatörlerin işlediği zulümlere “dur” diyen, her fırsatta aklı ve hakikati aradığını söyleyen sizden; 35 genç insan devletin uçakları tarafından bombalandıktan sonra acımızı yatıştıracak bir açıklama bekledik.

En değerli varlıklarını kaybeden acılı ailelere ve vicdanı parçalanan bizlere, annesinin cenazesinde hüngür hüngür ağlayacak kadar “bizden” olan Tayyip Erdoğan gibi, vatandaşlarına karşı sorumlu Başbakan Tayyip Erdoğan gibi davranmanızı bekledik.  Hala bekliyoruz.

Sorumlulardan hesap sorun.

2008 - Kolombiya Genelkurmay Başkanı Mario Montoya, Gladyo yapılanmasını andıran aşırı sağcı bir örgütün yöneticileriyle işbirliği yaptığı ve bir grup gencin “kaybedildiği iddiaları” üzerine  istifa etti…

2008– Fransa’da bir tatbikat sırasında kazara gerçek kurşun kullanılması sonucu 17 asker yaralandı. Sarkozy fırçayı atınca, Fransa Genelkurmay Başkanı Bruno Cuche suçu üstüne alarak görevinden istifa etti.

2009– Afganistan’ın Kunduz bölgesinde Taliban tarafından kaçırılan petrol tankerlerine düzenlenen hava saldırısında onlarca sivil hayatını kaybetti. İlk günlerde basından saklanan sivil ölümler gazetelere operasyonlar görüntüleri düşünce ortaya çıktı. Almanya Genelkurmay Başkanı Orgeneral Wolfgang Schneiderhan, bu birkaç haftalık süre içinde sivil ölümleri bilmesine rağmen hükümete yeterli bilgi vermemekle suçlanarak görevinden alındı.

2011 - Askerin sivillere ateş açması üzerine Burkina Faso G.K. Başkanı görevden alındı.

2011– Kıbrıs’ın güneyinde bir askerî üssün mühimmat deposunda patlama meydana geldi. Patlamada aralarında donanma komutanın da olduğu 12 kişi hayatını kaybetti. Savunma Bakanı Costas Papacostas ve Genelkurmay Başkanı Petros Tsalikidis istifa etmek zorunda kaldı.

2011– Aliyevlerin Azeri Prensliği Azerbaycan. Bir askerin cinnet geçirerek askerî birlikteki yedi askeri öldürmesi üzerine Cumhurbaşkanı İlham Aliyev üç gün sonra sorumlu Bölge Komutanı General Cingiz Şefiyev’i görevden almakla yetinmedi, rütbesini de düşürdü.

2011 - Hırvatistan’da Devlet Başkanı İvo Yosipoviç, Genelkurmay Başkanı Yosip Luciç’i görevden aldı. Sebep 2010 yılının eylül ayında yapılan bir tatbikatta iki askerî uçağın düşme nedeninin bir türlü açıklığa kavuşturulamaması. Genelkurmay Başkanlığı’na bir Kurmay Albay getirildi.

“Kendi halkını katleden bir yönetimin meşruiyeti kalmaz” demişti Başbakan Erdoğan.

Meşruiyetini kaybetmek istemiyorsa, Şırnak Uludere’de, çoğu çocuk 35 insanı katledenlerden derhal hesap sormalı…

İçişleri Bakanı, Genelkurmay Başkanı ve Hava Kuvvetleri Komutanı, Uludere’deki katliam için hesap vermeli, istifa etmeli…

Mısır gençliği 25 Ocak’ta sokağa indiğinde, Mübarek’i devirip başka bir diktatörlüğün önünü açmak peşinde değildi. Öldürülürken, işkence görürken, hapse atılırken, haklarını ve onurlarını isterken, Mübarek subayları fırsattan istifade etsin demiyorlardı.

Kurşunlarınız Mübarek’inkilerden farklı değil. İstikbaliniz de farklı olmayacak.

Bu senaryoyu farklı oyuncularla daha önce de görmüştük. Ama bu sefer Mısır gençliğinin devrimine el koymanıza izin vermeyeceğiz. Geleceğimizi çalamaz, iyimserliğimizi öldüremezsiniz. 25 Ocak’tan önce bunu nasıl yapacağımızı bilemiyorduk. Şimdi çok iyi biliyoruz. Mısırlıların Mübarek’i alaşağı etmeden önceki insanlar olduklarını sanmayın, yanılırsınız.

Uluslararası güçler “Mısır krizi”nde tarafsız olduklarını söylüyorlar. Onlara hatırlatmak isteriz ki şiddet uygulayan, hatta kadınlara cinsel istismarda bulunan “taraf”ı halihazırda zaten silahlandırıyorsunuz ve bu aslında “taraf”ınızı tuttuğunuz anlamına gelir. Bu katliama sessiz kaldıkça katillerin tarafında duracaksınız, açık ve net.

Kalpleri Mısırlılar ile beraber atanlar için gün, tekrar Mısır için harekete geçme günüdür.

26 KASIM CUMARTESİ

13:00 – Bebek Parkı  (Mısır Konsolosluğu’nun yanı)

İletişim : (0533) 355 52 04

Aralarında Mısırlı ünlü televizyoncu, aktör, aktivist Khaled Abol Naga’nın da olduğu Mısır, Libya, Tunus, Suriye, Lübnan ve Filistinli aktivister sıradışı hikayelerini anlattılar.

Zirvede ayrıca dünyanın en saygın Ortadoğu uzmanları arasında gösterilen Robert Fisk ve Avrupa Birliğinden Sorumlu Devlet Bakanı Baş Müzakereci Egemen Bağış da birer konuşma yaptı.

Türkçe – Arapça – İngilizce simültane çeviri yapılan toplantıları çok sayıda diplomat ve uluslararası basın temsilcisi takip etti.

PROGRAM

18 KASIM CUMA

10:00- 10:30

Açılış Konuşmaları

10:45-12:00

Khaled Abol Naga’nın Açılış Konuşması (Mısırlı aktör, film yapımcısı, aktivist ve UNICEF iyi niyet elçisi): “Birleştirici bir Arap Bilinci”

13:30-15:30 1. Panel:

Anı yaşamak: Orta Doğu’daki ezeli, ebedi, ceberut diktatörlerini nasıl devirdik?

Konuşmacılar: Wael Abbas (Mısırlı aktivist, Misr Digital), Fatma Riahi (Tunuslu aktivist, Arabicca), Adham Bakhry (Mısırlı grafiti sanatçısı), Aly Hazzaa (Mısırlı Gazeteci) ve Ayat Mneina (Libyalı aktivist, Libya Gençlik Hareketi)

Moderatör: Mete Çubukçu (NTV)

15:45-16:45 2. Panel:

Türkiye’nin sessiz devrimi

Konuşmacılar: Bilal Macit (Türkiye’nin en genç milletvekili, AKP), Ceren Kenar (Nahda Network, direktör) ve Fatih Demirci (Genç Siviller)
Moderatör: Yıldıray Oğur (Taraf)

17:00-19:00 3. Panel:

Dikkatli ol Esad, sırada sen varsın: Esad’la nasıl başa çıkmalı?

Konuşmacılar: Husam Alkatlaby (Suriye Ulusal Konseyi üyesi), Omar Almuqdad (Suriyeli aktivist), ve Ali Latifa Fakhry (Irkçılık Karşıtı Hareket, Lübnan

Moderatör: Ceyda Karan (Habertürk)

_____________________________________________________

19 KASIM CUMARTESİ

10:00-11:00 Robert Fisk (The Independent):

“Arap devrimlerinin geçmişi ve geleceği: Neden isyan
ettiler, ne istiyorlar ?”
11.30-12:30: Devrim-sonrası sorunlar:

“Devrim-sonrası Mısır yönetimi pasaportuma nasıl el koydu ?” Mohammed Maree ile Skype üzerinden ropörtaj (Mısırlı aktivist, Egytimes), röportajcı Merve Alıcı (Genç Siviller)

Moderatör: Işın Eliçin (Gazeteci, TRT Türk)

13:30-15:15 Sınır tanımayan aktivistler: Suriye’deki mücadeleyi neden ve nasıl desteklemeli?

Konuşmacılar: Fawaz Zakri (Suriyeli aktivist) ve Firas Al Ghannam (Suriyeli aktivist ve gazeteci)
Moderatör: Bekir Berat Özipek (Star, Today’s Zaman)

15:30-17:45 Yuvarlak Masa Toplantısı: Daha iyisini yapacağız: Devrim-sonrası Orta doğu’yu
bekleyen sorunlar

Konuşmacılar: Sofiane Chourabi (Tunuslu gazeteci, Kandil dergisi), Asmaa Alghoul (Filistinli gazeteci ve
aktivist, Alghoul) ve Assaad Thebian Takreem (Sosyal medya danışmanı)
Moderatör: Prof. Dr. Abbas Vali (Boğaziçi Üniversitesi)

18:00-19:00 Avrupa Birliği’nden Sorumlu Devlet Bakanı ve Başmüzakereci Egemen Bağış’ın Konuşması

Doğrusu Uğur Kantar bir hiç uğruna öldürüldü.

Gençliğinin baharında hiç tanımadığı bir memlekete “zorunlu askerlik hizmeti” için gönderilen ve saatlerce güneş altında elleri kelepçeli bir şekilde bırakılıp, ölesiye dövülerek öldürülen Uğur Kantar Genelkurmay’ın zabıtlarına “zayiat” olarak geçirildi.

Genelkurmay Başkanlığı yaptığı açıklamalarla askerliğini tamamlamış her vatandaşın bildiği bir gerçeğin üzerini örtmeye çalışıyor, diskolarda yaşanan vahşete gözlerimizi yummamızı istiyor. Adeta bizlerin zekâsıyla alay edercesine, bu olayın “münferit” olduğuna inanmamızı istiyor. (Hâlbuki sadece www.askerhaklari.com sitesine son yedi ayda diskoda kötü muameleye maruz kaldığı iddiasıyla 65 başvuru yapıldı.)

İşkence ve kötü muameleyi onlara öğretildiği gibi diskoda uygulayan iki gardiyanı tutuklayarak kimse temize çıkamaz. Herkes biliyor ki, komutanlarının izni olmadan hiçbir asker başka bir askere böyle bir işkenceyi yapamaz. Genelkurmay TSK’da işkencenin sistematik olmadığını ispat etmek istiyorsa bağımsız ve sivil denetime açık bir denetleme sisteminin kurulmasına engel olmaktan vazgeçmelidir.

Genelkurmay Başkanlığı TSK komuta kademelerinde görev yapan tüm personelin “insan haklarına ve özgürlüklerine son derece saygılı” olduğunu ve “baba-ağabey şefkatiyle” görev yaptığını belirtiyor. Sizin için Er Uğur Kantar 700 bin kişi içinde tek bir asker olabilir, fakat o anne ve babası için dünyalara bedel bir evlattır. İşte Genelkurmay’ın “baba” şefkatiyle, gerçek “baba” şefkati arasındaki fark budur.

18 Kasım’da yani yarın Uğur Kantar davası Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti’nde başlıyor. Biz aşağıda imzası bulunan sivil toplum kuruluşları bu davanın takipçisi olacağız.

Başka Uğur Kantar’lar bir hiç uğruna ölmesin diye…

İMZACI SİVİL TOPLUM ÖRGÜTLERİ:

Genç Siviller
Asker Hakları İnisiyatifi
Çağdaş Hukukçular Derneği
Helsinki Yurttaşlar Derneği
İnsan Hakları Derneği
Mazlumder
Türkiye İnsan Hakları Vakfı